Bondage
bon·´da·ge (de ~ (v.)) = vastbinden als onderdeel van sadomasochistische seks
Volgens de Dikke Van Dale is de definitie van bondage de bovenstaande.
Van de engelse term zijn er meerdere. O.a. De toestand van iemand die gebonden is als slavin of lijfeigene.
Mijn eigen definitie sluit op beiden aan. Zij het in het tweede geval niet zo sterk als de definitie doet vermoeden.
Dat wil niet zeggen dat onze relatie zo is dat er continue sprake zou zijn van een machtsverschil.
We zijn ongelijken op momenten dat we er beiden behoefte aan hebben.
Bondage, en dan in het bijzonder Japanse bondage, is niet zomaar vastbinden, niet zomaar hulpeloosheid, niet zomaar naakte blootstelling.
Japanse bondage is een oude Oosterse kunst van het sadisme, die henneptouw gebruikt om een vrouw te binden.
En dan meestal in erg oncomfortabele posities.
Knopen in het touw worden vaak strategisch geplaatst op de meest gevoelige plekken op haar huid en vlees.
Ter stimulatie, maar ook als “marteling”.
In een goede bondage is de keuze voor de gebondene vaak tussen 2 moeilijke, oncomfortabele posities. Ze wisselt de 2 af om zo weinig mogelijk “last” van beiden te hebben.
Deze vorm is (na het binden) een redelijk passieve voor degene die bindt. Éénmaal gebonden kan het een prettige aanblik zijn om te zien hoe de sub machteloos is, tegelijkertijd gestimuleerd wordt en er nog van geniet ook.
Op het moment dat ik mijn sub bindt, zijn we dichter bij elkaar dan wie ook. Alleen wij bestaan. Daarbij wordt ik zeer alert.
Niet in de laatste plaats omdat ik het besef heb de verantwoordelijkheid op dat moment in handen te hebben. Maar ook omdat het me een kick geeft, een adrenalinerush. De touwen glijden over haar lichaam en ze voelt rust over zich komen.
Ze geniet ervan om mij letterlijk en figuurlijk de touwtjes in handen te geven. De fysieke gebeurtenis heeft een diep mentale gevolgen. Tenminste, als het goed gebeurt.
Voor mij zal altijd blijven tellen dat degene die mijn touwen voelt het prettig vindt om zich in die positie te bevinden waarin ik haar geplaatst heb. Ze kiest ervoor om mij mijn gang met haar te laten gaan. En daarin zit hem de basis van bondage.
De vrije keuze om je niet vrij te kunnen bewegen vergt een hoop vertrouwen. Vertrouwen in degene die je machteloos maakt.
Ervan uitgaande dat degene die bindt weet wat hij/zij doet, mag er verwacht worden dat het te allen tijden veilig is (meer daarover hier).
Helaas zijn er nog steeds velen die het niet goed weten.
Ik heb niet de wijsheid in pacht, ik doe ook wat me invalt. Ook al is daar wel goed over nagedacht en heeft het in de basis baat bij achtergrondkennis, toch blijft alert zijn belangrijk. Weet waar je aan begint voordat je iemand bindt en misschien wel beschadigt.
Zoals ook in het leven is maar gewoon doen, doen wat je lekker en prettig vindt, de beste leerschool. Het is erg jammer dat er niet een cursusje “bondage voor beginners” bij de LOI is, maar met gezond verstand en een dosis achtergrondkennis, kom je een heel eind.
Hoewel.... Bob en Chantal van Ropemarks geven wel workshops. Wij hebben er ook aan deelgenomen en het is ontzettend leuk en nuttig om te doen. Vingerwijzingen van iemand die weet hoe het moet, helpen.
Weer anderen geven wel demonstraties, maar het is wel zo leuk om het zelf te doen en niet alleen toeschouwer te zijn.
De uitdaging is het grootst als je zelf alles leert door het te doen, te oefenen, oefenen en oefenen. Bovendien is het mijns inziens het leukst om het allemaal samen te ontdekken. Samen te experimenteren.
Bind en geniet (maar niet met mate)!
Dit stuk is aan veranderingen onderhevig. Ter uitbreiding en door verandering van inzichten mijnerzijds. Kom dus af en toe terug hier, OK?
Marrow
